غروب دلگیر

دیروز عصر دوستم که خیلی هم باهم جیک وپیک داریم اومد خونه ،اون از عشقش برام تعریف میکرد واتفاقاتی که براش افتاده دست خودم نبود کشیده شدم به چند سال قبل بش گفتم باید پاش وایسی اگرنه نابود میشی میفهمی نابود درسته کسی از ظاهرت هیچی نمیفهمه اماخودت که داری ذره ذره اب میشی ،به خودش گفتم انشاالله که بهم برسید من فقط غبطه میخورم ومیگم خوشا به حالت فقط همین.

نباید خودم را درگذشته غرق کنم به قول خودش خوب که میگذره اما گذشته انگار چسبیده به آینده نامعلوم ...

دستم خالیست از بودنِ تو؛